Ile wynosi zasiłek chorobowy za każdy dzień netto?
Nie ma jednej stałej kwoty netto za każdy dzień choroby. Stawkę dzienną oblicza się od podstawy wymiaru, zwykle według wzoru: średnie wynagrodzenie brutto z 12 miesięcy minus 13,71% składek społecznych, podzielone przez 30 i pomnożone przez 80% albo 100%. Kwota netto zależy jeszcze od zaliczki na PIT, kosztów uzyskania przychodu, kwoty zmniejszającej podatek i innych elementów listy płac.
Jak obliczyć chorobowe za jeden dzień?
Podstawą obliczeń jest przeciętne miesięczne wynagrodzenie z pełnych 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy. Jeżeli zatrudnienie trwa krócej, bierze się pod uwagę pełne miesiące ubezpieczenia. Do podstawy mogą wchodzić nie tylko pensja zasadnicza, lecz także składniki wynagrodzenia uwzględniane przy ustalaniu podstawy zasiłkowej.
Obliczenie dziennej stawki brutto przebiega w następujących krokach:
- Ustal podstawę brutto. Przyjmij średnie miesięczne wynagrodzenie z właściwego okresu rozliczeniowego.
- Pomniejsz ją o 13,71%. Jest to część składek społecznych finansowana przez pracownika.
- Podziel otrzymaną kwotę przez 30. Ten dzielnik jest stały i nie zależy od tego, czy miesiąc ma 28, 30 czy 31 dni.
- Zastosuj właściwy procent. Standardowo pomnóż wynik przez 80%, a w określonych przypadkach przez 100%.
- Ustal kwotę netto. Od świadczenia brutto nalicza się podatek dochodowy i składkę zdrowotną zgodnie z zasadami dotyczącymi wynagrodzenia chorobowego lub zasiłku.
Wzór można zapisać następująco:
stawka brutto za dzień = podstawa brutto × 86,29% ÷ 30 × 80% albo 100%
Przykładowo, przy podstawie 5000 zł brutto:
- 5000 zł × 13,71% = 685,50 zł składek społecznych,
- 5000 zł – 685,50 zł = 4314,50 zł podstawy po odliczeniu składek,
- 4314,50 zł ÷ 30 = 143,82 zł podstawy za jeden dzień,
- 143,82 zł × 80% = około 115,06 zł brutto za dzień choroby.
To nie jest jeszcze kwota netto. Ostateczna wypłata może być inna, ponieważ podatek rozlicza się w odniesieniu do całej listy płac za dany miesiąc. Znaczenie mają między innymi koszty uzyskania przychodu, kwota wolna od podatku, złożone oświadczenia podatkowe oraz pozostałe składniki wynagrodzenia.
80% czy 100% podstawy wymiaru?
Standardowe wynagrodzenie chorobowe i zasiłek chorobowy wynoszą 80% podstawy wymiaru. Stawka 100% może przysługiwać między innymi za niezdolność do pracy przypadającą w okresie ciąży, spowodowaną wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy, a także związaną z określonymi badaniami i zabiegami dawcy komórek, tkanek lub narządów.
Różnicę między wariantami pokazuje poniższy schemat. Symbol „P” oznacza podstawę po odliczeniu 13,71% składek społecznych.
| Wariant | Podstawa | Dzielnik | Wynik brutto za dzień |
|---|---|---|---|
| 80% świadczenia | P × 80% | 30 | P ÷ 30 × 80% |
| 100% świadczenia | P × 100% | 30 | P ÷ 30 × 100% |
Przy podstawie po odliczeniu składek wynoszącej 4314,50 zł stawka dzienna wynosi około 115,06 zł brutto przy wariancie 80% albo około 143,82 zł brutto przy wariancie 100%.
Wynagrodzenie chorobowe a zasiłek chorobowy
Wynagrodzenie chorobowe wypłaca pracodawca za pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym. W przypadku pracownika, który ukończył 50 lat, limit wynosi 14 dni. Po jego wykorzystaniu przysługuje zasiłek chorobowy, którego płatnikiem może być ZUS albo pracodawca działający jako płatnik świadczeń.
Sposób obliczenia stawki dziennej pozostaje co do zasady taki sam. Zmienia się przede wszystkim rodzaj świadczenia oraz podmiot wypłacający pieniądze. Zarówno wynagrodzenie chorobowe, jak i zasiłek przysługują za każdy dzień niezdolności do pracy wskazany w zwolnieniu, także za soboty, niedziele i święta.
Co wpływa na kwotę netto?
Na wypłatę otrzymaną na konto wpływają nie tylko procent świadczenia i liczba dni zwolnienia. Znaczenie mają także następujące czynniki:
- Wysokość podstawy wymiaru – zwykle jest to średnia z 12 miesięcy, pomniejszona o 13,71% składek społecznych.
- Wymiar etatu i wynagrodzenie – niższa pensja lub część etatu oznacza zazwyczaj niższą podstawę.
- Wiek pracownika – po ukończeniu 50 lat zmienia się limit dni wynagrodzenia chorobowego wypłacanego przez pracodawcę.
- Okres wyczekiwania – przy obowiązkowym ubezpieczeniu chorobowym prawo do świadczenia zwykle powstaje po 30 dniach nieprzerwanego ubezpieczenia, z wyjątkami wskazanymi w przepisach.
- Przyczyna niezdolności do pracy – ciąża lub wypadek w drodze do pracy mogą oznaczać 100% podstawy zamiast standardowych 80%.
- Sytuacja podatkowa – koszty uzyskania przychodu, kwota zmniejszająca podatek i inne dochody wpływają na kwotę netto.
Najczęstszy błąd polega na podzieleniu podstawy przez liczbę dni danego miesiąca. Przy obliczaniu stawki chorobowej stosuje się zawsze dzielnik 30. Aby ustalić kwotę netto, trzeba następnie uwzględnić opodatkowanie całej wypłaty za miesiąc, a nie tylko samej stawki dziennej.
Artykuł nie stanowi porady inwestycyjnej lub finansowej.
