Ile zarabia lekarz? Sprawdź aktualne zarobki w Polsce

Wynagrodzenia lekarzy w Polsce są silnie zróżnicowane – mediana zarobków specjalisty na kontrakcie wynosi około 24 600 zł brutto, choć w wyjątkowych przypadkach miesięczne przychody przekraczają 100 000 zł. Na ostateczną kwotę wpływają przede wszystkim forma zatrudnienia, liczba przepracowanych godzin i posiadana specjalizacja. W naszym artykule znajdziesz szczegółowe zestawienie aktualnych stawek.

Skąd tak duże różnice w zarobkach lekarzy?

Publiczna dyskusja o płacach w ochronie zdrowia często opiera się na skrajnych przykładach, które nie oddają pełnego obrazu sytuacji. W rzeczywistości rozpiętość pomiędzy dochodem rezydenta a wpływami specjalisty z kilkoma kontraktami jest ogromna i wynika z kilku nakładających się czynników. Samo określenie „lekarz” jest pojęciem bardzo szerokim – obejmuje stażystów tuż po studiach, rezydentów w trakcie specjalizacji, a także wąskich specjalistów z kilkunastoletnim doświadczeniem. Każdy z nich pracuje w zupełnie innym reżimie finansowym.

Kolejną zmienną jest model pracy. Lekarz zatrudniony na etacie w jednej placówce osiąga wynagrodzenie regulowane ustawą o minimalnych wynagrodzeniach, natomiast medyk prowadzący własną działalność gospodarczą może podpisać kontrakty z kilkoma szpitalami jednocześnie. Ta druga ścieżka, popularna zwłaszcza wśród specjalistów, otwiera drogę do sumowania przychodów z różnych źródeł, co przy odpowiedniej liczbie godzin prowadzi do imponujących sum.

Trzecim istotnym elementem jest wycena konkretnych procedur. Szpitale płacą za gotowość do pracy na dyżurze, a w niektórych przypadkach lekarze otrzymują wynagrodzenie w formie procentu od wartości świadczenia, które finansuje Narodowy Fundusz Zdrowia. Przy wysoko wycenionych zabiegach z zakresu kardiochirurgii czy ortopedii, stawki dla kontraktujących się lekarzy rosną znacznie szybciej niż w innych obszarach medycyny.

Którzy lekarze otrzymują najwyższe wynagrodzenia?

Analizy Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji pokazują jednoznacznie, że grupą o najwyższych dochodach są specjaliści pracujący na kontraktach. Według danych za 2025 rok, 431 lekarzy zarabiało miesięcznie od 100 do 300 tysięcy złotych, a kolejne 666 osób znajdowało się w przedziale od 80 do 100 tysięcy złotych. To właśnie te liczby najczęściej przedostają się do mediów i budzą najwięcej emocji, jednak warto pamiętać, że reprezentują one zaledwie około 1 procenta wszystkich aktywnych zawodowo lekarzy w Polsce.

Prawdziwym polem do wysokich zarobków są wąskie, deficytowe specjalizacje. W 2025 roku w Specjalistycznym Szpitalu Wojewódzkim w Ciechanowie jeden z medyków pracujących na kontrakcie otrzymywał 316 079 zł netto miesięcznie, co uczyniło go jednym z najlepiej opłacanych lekarzy na Mazowszu. Z kolei w wielkopolskich placówkach podległych urzędowi marszałkowskiemu pięciu lekarzy regularnie przekraczało granicę 250 tysięcy złotych brutto. Tego typu wyniki dotyczą głównie specjalistów z zakresu anestezjologii, neurochirurgii czy kardiologii, czyli dziedzin, w których brakuje kadry, a obciążenie psychiczne jest wyjątkowo wysokie.

Specjalizacje z najwyższymi stawkami

W czołówce najlepiej opłacanych dziedzin niezmiennie utrzymuje się anestezjologia i intensywna terapia. W Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym nr 4 w Lublinie neurochirurg kontraktowy osiągnął poziom 216 185 zł brutto, a w Górnośląskim Centrum Medycznym im. Leszka Gieca w Katowicach anestezjolog inkasował 55 187 zł. Rekordowe stawki widoczne są też w ortopedii i traumatologii narządu ruchu – w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Płocku specjalista w tej dziedzinie zarobił 157 496 zł. Podobnie kształtują się widełki dla kardiologów, gdzie w tym samym płockim szpitalu jeden z lekarzy osiągnął 69 787 zł, a w katowickim Górnośląskim Centrum Medycznym stawka sięgnęła 84 674 zł.

Osobną kategorię stanowią chirurdzy ogólni i chirurdzy szczękowo-twarzowi. W wielospecjalistycznym szpitalu w Gorzowie Wielkopolskim chirurg kontraktowy otrzymał 74 750 zł, a w warszawskich szpitalach miejskich wynagrodzenia w chirurgii sięgały 108 479,86 zł. Trzeba jednak podkreślić, że kwoty te często wiążą się z pracą w ekstremalnym wymiarze godzin, nierzadko przekraczającym 300–400 godzin miesięcznie.

Ile wynoszą zarobki na umowie o pracę?

Zupełnie inaczej wyglądają finanse lekarzy etatowych, którzy stanowią około jednej czwartej wszystkich specjalistów. W ich przypadku mediana wynagrodzenia wynosi 23 666 zł brutto, a średnia jest nieznacznie wyższa i sięga 24 044,76 zł. Co istotne, widełki są tu znacznie węższe – maksymalne pensje oscylują wokół 90 000 zł i dotyczą pojedynczych osób. Z danych wynika, że zaledwie dwóch etatowych specjalistów w całym kraju pobiera miesięcznie kwoty od 85 do 90 tysięcy złotych.

Największa grupa etatowców, bo aż 23,1 procent, mieści się w przedziale 15-20 tysięcy złotych brutto. Są to najczęściej lekarze bez dodatkowych źródeł dochodu, zatrudnieni na pełen etat w jednym szpitalu. Ich pensje obejmują wynagrodzenie zasadnicze, dodatek stażowy oraz wynagrodzenie za dyżury, jednak bez możliwości sumowania kontraktów z kilku placówek trudno o radykalne zwiększenie miesięcznych wpływów.

W przypadku młodych lekarzy w trakcie specjalizacji stawki są jeszcze niższe. Rezydenci zarabiają średnio 9 797,14 zł brutto, a ich minimalne wynagrodzenie od 1 lipca 2026 roku wzrosło do 8 458,38 zł. Choć oficjalnie ich pensje ustala i opłaca Ministerstwo Zdrowia, wielu z nich decyduje się na dodatkowe dyżury, co nieznacznie podwyższa realny dochód.

Jak wyglądają pensje lekarzy bez specjalizacji?

Lekarze bez specjalizacji, często określani jako rezydenci lub lekarze z pierwszym stopniem specjalizacji, znajdują się na początku swojej ścieżki zawodowej. Mediana ich zarobków na kontrakcie to 18 070 zł brutto, a na umowie o pracę – 20 733 zł brutto. W Szpitalu im. Narutowicza w Krakowie osoby bez specjalizacji na etacie dostawały od 9 300 do 19 100 zł brutto, podczas gdy na umowach cywilnoprawnych widełki wynosiły od 5 100 do 19 300 zł. Te liczby pokazują, że bez ukończonej specjalizacji trudno o znaczący skok finansowy, nawet przy pracy na kontrakcie.

Jak forma zatrudnienia zmienia wysokość pensji?

Różnica między etatem a kontraktem jest prawdopodobnie najważniejszym czynnikiem kształtującym dochody medyków. Niemal 73 procent lekarzy specjalistów rozlicza się na podstawie umów cywilnoprawnych, co daje im możliwość jednoczesnej pracy w kilku miejscach. Dla porównania, etatowcy stanowią jedynie około 25 procent tej grupy. Kontraktowiec nie jest ograniczony limitem godzinowym wynikającym z Kodeksu pracy, dzięki czemu może przyjąć dyżury w dwóch, a nawet trzech szpitalach, a także prowadzić prywatną praktykę.

Przykładowo, w Szpitalu im. Żeromskiego w Krakowie najwyższe wynagrodzenie na kontrakcie w położnictwie i ginekologii wyniosło 75 000 zł brutto, podczas gdy specjaliści etatowi otrzymywali w tej samej placówce znacznie niższe kwoty. W kardiochirurgii tej samej jednostki jeden kontrakt opiewał na 66 600 zł miesięcznie. Ta nierównowaga sprawia, że dyrektorzy szpitali coraz częściej mówią o konieczności powiązania zarobków z obowiązującym prawem, aby zapobiec patologiom systemowym.

Według prezesa Naczelnej Izby Lekarskiej Łukasza Jankowskiego, średnie zarobki lekarza na kontrakcie z sześcioletnią praktyką mieszczą się w przedziale 20-30 tys. zł brutto.

Czy etat oznacza stabilność finansową?

Etat często postrzegany jest jako bezpieczniejsza forma zatrudnienia, zapewniająca płatny urlop, zwolnienia chorobowe i ochronę przed nagłą utratą pracy. W zamian oferuje jednak niższy pułap zarobkowy. Przeciętna pensja etatowego specjalisty, uwzględniająca wszystkie dodatki, wynosi około 21 500 zł brutto, a jedynie nieliczni zbliżają się do granicy 90 000 zł. W praktyce osoba decydująca się tylko na umowę o pracę w publicznej placówce rzadko przekracza pułap 30 000–40 000 zł, zwłaszcza jeśli pracuje poza dużymi aglomeracjami.

Regulacje prawne i minimalne stawki od lipca 2026 roku

Każdego roku w życie wchodzą nowe współczynniki pracy, które wyznaczają dolny pułap wynagrodzeń zasadniczych dla poszczególnych grup zawodowych w ochronie zdrowia. Od 1 lipca 2026 roku lekarz ze specjalizacją musi zarabiać co najmniej 12 910,16 zł brutto miesięcznie jako wynagrodzenie zasadnicze. Kwota ta nie obejmuje dodatków za dyżury, dodatku stażowego czy dodatków za pracę w nocy, co oznacza, że faktyczne wypłaty są zazwyczaj wyższe. Lekarz bez specjalizacji otrzymuje od tej daty minimum 10 595,24 zł, a stażysta – 8 458,38 zł.

Poniższa tabela przedstawia szczegółowy wykaz obowiązujących stawek minimalnych dla wszystkich grup zawodowych:

Resort zdrowia pod kierownictwem minister Jolanty Sobierańskiej-Grendy dąży do stworzenia systemu, który łączyłby informacje o wynagrodzeniach z numerem PESEL i prawem wykonywania zawodu. Dzięki temu Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji mogłaby zobaczyć pełny obraz dochodów medyków, sumując ich kontrakty z różnych szpitali. Obecnie dane te są zbierane w sposób anonimowy, co uniemożliwia identyfikację osób osiągających najwyższe przychody z wielu źródeł jednocześnie.

Dlaczego pojęcie „średniej pensji” jest mylące?

W debacie publicznej często pojawia się stwierdzenie, że lekarz zarabia średnio 20–30 tysięcy złotych, jednak ta wartość niewiele mówi o rzeczywistym położeniu finansowym konkretnej osoby. Wynika to z faktu, że połowa kontraktujących się specjalistów otrzymuje od 15 do 25 tysięcy złotych miesięcznie, podczas gdy najbardziej aktywni wybijają się daleko poza tę skalę. W efekcie średnia arytmetyczna jest sztucznie zawyżana przez wąską grupę rekordzistów.

Z analiz opublikowanych przez „Gazetę Wyborczą” wynika, że wśród etatowców dominują pensje rzędu 15 000 zł, a kontraktowców – 10 000–15 000 zł. Dopiero specjaliści z wieloletnim stażem i umiejętnością negocjacji stawek w kilku placówkach wchodzą na pułap 80 000–100 000 zł. Co więcej, kwota brutto z kontraktu często nie oddaje kosztów prowadzenia działalności – składek ZUS, podatków i wydatków na ubezpieczenie. Dlatego osoba z miesięcznym kontraktem na 80 000 zł wcale nie dysponuje taką sumą „na rękę”.

Historia z Warszawy: od 4 600 zł do fortuny

Latem 2026 roku media obiegła informacja o dochodach Dawida Kacprzyka, młodego lekarza bez specjalizacji, który wykazał roczny przychód przekraczający 1 600 000 zł. Sprawa zapoczątkowała lawinę ujawnień – dr Marcin Socha, chirurg szczękowo-twarzowy z 26-letnim stażem, pokazał przelew za maj na kwotę 4 621,40 zł za pół etatu bez dyżurów. Z kolei anestezjolog dziecięcy Damian Patecki poinformował, że jego stawka godzinowa w publicznym systemie opiewa na 300 zł, a miesięcznie przepracowuje on od 50 do 100 godzin przy intensywnej terapii. Te trzy przypadki doskonale obrazują, jak bardzo rozrzucone są realne dochody i jak niewiele wspólnego ze sobą mają poszczególne ścieżki kariery.

Z danych AOTMiT wynika, że więcej niż 100 000 zł miesięcznie zarabia w Polsce od 400 do 800 lekarzy spośród około 200 000 praktykujących.

Jakie informacje ujawniły miejskie szpitale w Krakowie?

W 2025 roku krakowski magistrat, odpowiadając na interpelację radnej Aleksandry Owcy, upublicznił szczegółowe zestawienia z dwóch podległych placówek. W Szpitalu im. Narutowicza najwyższe wynagrodzenie specjalisty na kontrakcie wyniosło 84 600 zł brutto, a wśród etatowców pułap sięgnął 62 800 zł. W Szpitalu im. Żeromskiego z kolei liderem okazała się ginekologia i położnictwo z pensją 75 000 zł, a kardiochirurdzy otrzymywali kontrakty opiewające na 66 600 zł. Obie jednostki potwierdziły, że nie stosują wobec lekarzy zakazu konkurencji, co oznacza, że ci sami specjaliści mogą jednocześnie pracować w prywatnych klinikach lub innych miastach.

Problem jawności i nowe przepisy o monitorowaniu pensji

Choć pieniądze w publicznej ochronie zdrowia pochodzą ze składek obywateli, dostęp do dokładnych informacji o zarobkach lekarzy wciąż napotyka opór. Szpital Miejski w Gliwicach odmówił podania wysokości kontraktów, zasłaniając się tajemnicą przedsiębiorstwa. Szymon Osowski z Sieci Obywatelskiej Watchdog Polska podkreśla, że umowy cywilnoprawne zawierane przez podmioty publiczne powinny być jawne, jednak w praktyce większość placówek ignoruje wnioski lub odpowiada w sposób niepełny. Ten brak transparentności utrudnia rzetelną debatę o finansowaniu całego systemu.

W odpowiedzi na narastające kontrowersje Sejm uchwalił zmiany umożliwiające Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji analizę danych przy użyciu numeru PESEL i numeru prawa wykonywania zawodu. Prezes agencji, Daniel Rutkowski, argumentował, że po zsumowaniu umów z różnych placówek odsetek lekarzy z dochodami przekraczającymi 100 000 zł może wzrosnąć z obecnych 1 do 5–10 procent. Samorząd lekarski, reprezentowany przez Łukasza Jankowskiego i rzecznika Jakuba Kosikowskiego, wskazuje jednak na ryzyko wycieku wrażliwych danych i podkreśla, że rekordowe pensje dotyczą tylko ułamka środowiska. Dyskusję o limitach wynagrodzeń, określaną mianem „cap Szulca”, prowadzono z udziałem wiceprezesa NFZ Jakuba Szulca, ale do końca 2026 roku żadne wiążące regulacje w tym zakresie nie weszły w życie.